Make your own free website on Tripod.com
Yasadiklarimdan ögrendigim bir sey var:
Yasadin mi, yogunluguna yasayacaksin bir seyi
Sevgilin bitkin kalmali öpülmekten
Sen bitkin düsmelisin koklamaktan bir çiçegi
Insan saatlerce bakabilir gökyüzüne
Denize saatlerce bakabilir, bir kusa, bir çocuga
Yasamak yeryüzünde, onunla karismaktir
Kopmaz kökler salmaktir oraya
Kucakladin mi simsiki kucaklayacaksin arkadasini
Kavgaya tüm kaslarinla, gövdenle, tutkunla gireceksin
Ve uzandin mi bir kez simsicak kumlara
Bir kum tanesi gibi, bir yaprak gibi, bir tas gibi dinleneceksin
Insan bütün güzel müzikleri dinlemeli alabildigine
Hem de tüm benligi seslerle, ezgilerle dolarcasina
Insan baliklama dalmali içine hayatin
Bir kayadan zümrüt bir denize dalarcasina
Uzak ülkeler çekmeli seni, tanimadigin insanlar
Bütün kitaplari okumak, bütün hayatlari tanimak arzusuyla yanmalisin
Degismemelisin hiç bir seyle bir bardak su içmenin mutlulugunu
Fakat ne kadar sevinç varsa yasamak özlemiyle dolmalisin
Ve kederi de yasamalisin, namusluca, bütün benliginle
Çünkü acilar da, sevinçler gibi olgunlastirir insani
Kanin karismali hayatin büyük dolasimina
 Dolasmali damarlarinda hayatin sonsuz taze kani
Yasadiklarimdan ögrendigim bir sey var:
Yasadin mi büyük yasayacaksin, irmaklara, göge, bütün evrene karisircasina
Çünkü ömür dedigimiz sey, hayata sunulmus bir armagandir
Ve hayat, sunulmus bir armagandir insana
 

Friendship
Each of us has a hidden place
Somewhere deep within ourselves;
A place where we go to get away,
To think things through,
To be alone, to be ourselves.

This unique place, where we confront our deepest feelings,
Becomes a storehouse of all our hopes,
All our needs, all our dreams,
And even our unspoken fears.
It encompasses the essence of who we are and what we want to be.

But now and then, whether by chance or design,
Someone discovers a way into that place we thought was ours alone.
And we allow that person to see, to feel and to share
All the reason, all the uncertainty
And all the emotion we've stored up there.

That person adds new perspective to our hidden realm,
Then quietly settles down in his own corner of our special place,
Where a bit of himself will stay forever.

And we call that person a friend.
 

-Poem by Carol Elaine Faivre-Scott
 

Copyright © 2000  Erkan Turaç